Ćwiczenia ewakuacji zabytków – czy wystarczą w czasie wielkiego kryzysu?

Opublikowano przez Wojciech Malesa w dniu

Ostatnie miesiące przyniosły doskonałe wiadomości z województwa łódzkiego – odbyły się spektakularne ćwiczenia ewakuacji osób i mienia w Muzeum w Łowiczu, pałacu w Walewicach oraz Muzeum w Nieborowie. Kilka dni temu podobne ćwiczenia przeprowadzono w ramach Kongresu Bezpieczeństwa Dziedzictwa w Pieskowej Skale. Takie inicjatywy zasługują na najwyższe uznanie i pokazują, jak ważna jest współpraca między właścicielami zabytków a służbami ratowniczymi.

Widok na zalany klasztor franciszkanów i kościół na Wyspie Piasek w Kłodzku, 15 września 2024. Czy wcześniej przeprowadzono ćwiczenia ewakuacji?
Autorstwa Jacek Halicki – Praca własna, CC BY-SA 4.0,
https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=152680624

Dlaczego ćwiczenia są tak ważne?

Ćwiczenia ewakuacji to fundamentalny element przygotowań do sytuacji kryzysowych. Pozwalają one:

  • Zapoznać służby z obiektem – Państwowa Straż Pożarna, OSP czy Policja poznają specyfikę budynku, rozmieszczenie najcenniejszych eksponatów i możliwe drogi ewakuacji.
  • Przetestować procedury – to, co wygląda dobrze na papierze, w praktyce może okazać się trudne do wykonania.
  • Zbudować relacje – osobiste kontakty między zarządcami obiektów a służbami są bezcenne w sytuacji kryzysowej.
  • Zidentyfikować problemy – każde ćwiczenia ujawniają obszary wymagające poprawy.
ćwiczenia ewakuacji i ochrony zbiorów i  zamku w Pieskowej Skale
Pieskowa Skała – ćwiczenia w ramach Kongresu Bezpieczeństwa Dziedzictwa 2025.

Granice możliwości służb w sytuacjach kryzysowych

Choć ćwiczenia są niezbędne i przynoszą wymierne korzyści, musimy realistycznie ocenić możliwości służb ratowniczych. W przypadku lokalnych zagrożeń – pożaru, włamania czy awarii instalacji – profesjonalne służby mogą skutecznie reagować i chronić nasze dziedzictwo.

Sytuacja drastycznie się zmienia w obliczu zagrożeń wielkoskalowych.

Powodzie

Doświadczenia z ostatnich lat pokazują, że podczas powodzi służby są rozproszone na ogromnych obszarach. Gdy zagrożone są setki obiektów jednocześnie, jednostki ratownicze muszą ustalać priorytety, często koncentrując się na ratowaniu życia ludzkiego.

Konflikty zbrojne

W sytuacji wojny służby mogą być zmobilizowane do zadań obronnych lub same mogą być celem ataków. Historia pokazuje, że w takich momentach to właściciele i lokalne społeczności muszą chronić swoje dziedzictwo. Co ważne, w czasie konfliktu zbrojnego nie można korzystać ze wsparcia wojska w zakresie ochrony zabytków, ponieważ – zgodnie z prawem międzynarodowym – spowoduje to utratę ochrony przysługującej tym obiektom.

Inne kryzysy na dużą skalę

Klęski żywiołowe, awarie infrastruktury krytycznej, pandemia – wszystkie te sytuacje pokazują, że gdy kryzys dotyka całych regionów, liczy się przede wszystkim przygotowanie oddolne. Stąd tak ważne jest dobre rozpoznanie obiektu, zagrożeń i opracowanie realnych do wdrożenia działań zmniejszających wpływ kryzysu.

Działania oddolne – klucz do skutecznej ochrony

Właściciele zabytków – czy to parafie, instytucje kultury, czy gminy – muszą przygotować się na scenariusz, w którym będą zdani głównie na siebie. Plan ochrony zabytków na wypadek konfliktu zbrojnego i sytuacji kryzysowych to nie tylko wymóg prawny, ale przede wszystkim praktyczne narzędzie przetrwania.

Skuteczny plan musi uwzględniać:

  • Realne zasoby – osobowe, finansowe i techniczne, którymi dysponuje właściciel;
  • Lokalne możliwości – współpracę z sąsiadami, wolontariuszami, lokalnymi firmami;
  • Alternatywne scenariusze – co robić, gdy służby nie mogą pomóc?
  • Proste procedury – które można wykonać nawet w stresie i panice.

Kompletna strategia ochrony dziedzictwa

Najskuteczniejsza ochrona zabytków łączy trzy elementy:

  1. Regularne ćwiczenia ze służbami – dla sytuacji lokalnych
  2. Profesjonalny plan ochrony – dla kryzysów wielkoskalowych
  3. Przygotowanie społeczności lokalnej – dla długotrwałych zagrożeń

Ćwiczenia, takie jak te w Łowiczu, Walewicach czy Nieborowie, to doskonały punkt wyjścia. Ale to tylko jeden z kroków na drodze do pełnego bezpieczeństwa naszego dziedzictwa.

Podsumowanie

Gratulujemy wszystkim organizatorom i uczestnikom ćwiczeń! Takie inicjatywy pokazują właściwą drogę myślenia o bezpieczeństwie zabytków. Pamiętajmy jednak, że prawdziwe bezpieczeństwo naszego dziedzictwa wymaga szerszego spojrzenia – takiego, które uwzględnia ograniczenia służb w sytuacjach kryzysowych i stawia na oddolne przygotowania właścicieli zabytków.

Tylko połączenie profesjonalnych ćwiczeń z przemyślanymi planami ochrony da nam pewność, że nasze dziedzictwo przetrwa każdy kryzys.

Zacznij już dziś – darmowe narzędzia do samooceny

Rozumiemy, że nie każdy właściciel zabytku wie, od czego zacząć przygotowania. Dlatego niebawem udostępnimy bezpłatnie formularze do samodzielnej oceny najbardziej zagrożonych obszarów w Twoim obiekcie. Te praktyczne narzędzia pomogą Ci:

  • zidentyfikować najcenniejsze elementy wymagające priorytetowej ochrony,
  • ocenić obecny poziom bezpieczeństwa,
  • zaplanować pierwsze kroki w budowaniu odporności,
  • przygotować się do rozmowy z ekspertami.

Indywidualna odporność – fundament ochrony dziedzictwa

Każdy zabytek jest inny, każda sytuacja jest inna. Nie ma uniwersalnych rozwiązań – jest tylko indywidualne przygotowanie dostosowane do specyfiki Twojego obiektu. Budowanie odporności to proces, który wymaga:

  • Znajomości własnego obiektu – jego mocnych i słabych stron,
  • Realistycznej oceny zasobów – ludzkich, finansowych, technicznych,
  • Elastycznego planowania – przygotowania na różne scenariusze,
  • Ciągłego doskonalenia – aktualizacji planów na podstawie doświadczenia.

Indywidualna gotowość to nie paranoja, to odpowiedzialność za dziedzictwo przyszłych pokoleń.

Jeżeli masz pytania o ochronę Twojego zabytku, napisz do nas!